Vefâ Şiiri
Yaşarken ne kimse takar dürüstü,
Ne adam yerine konulan olur.
Ölünce dikilir bir bronz büstü;
Seneden seneye anılan olur.
İlk yâd günü bir bilseniz, âh, nerden...
Uzak, yakın gelen çıkar her yerden.
Herkesler seveni kesilip birden,
Kabrine çiçekler sunulan olur.
Sonra akıllarda bir ismi kalır;
İki, bilemedin üç resmi kalır.
Ne ismi ne resmi ne cismi kalır;
Zamanla hiç yokmuş sanılan olur.
Hem gündüz hâcizli Şerif hem gece...
Vefânın miâdı dolmuş vâdece.
İstanbul'da bir semt şimdi sadece;
"Yok" değil, "var" diyen yanılan olur.
2 Eylül 2014
İzmir
Yayınlanma:
Düzenleme:
44 kez okundu.
Vefâ Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Şerif Mengütemür Şiirleri:
- Çok Seveceğim (69)
- Ölümün Ardından (62)
- Sayılı Gün (71)
- Şehidin Dilinden (727)
Son Eklenen Şiirler:
- Seviyorum (40)
- Sonbahar (159)
- Korkum Ayrı Kalmak Onlardan (69)
- Kızar mısın? (60)
- Ben Yalnızların Şairiyim (73)
- Sessiz Gidişin (61)
- İstanbulu Terk Edeceğim (61)
- Dönerim Birgün (65)
- Ne Adamlar Gördüm (81)
- Çerçeve (64)