Ateşin Gözyaşları
Bir kıvılcım yaktı küle çevirdi
Sardı dört biryanı savurdu yıktı geçti
Nice hayvanlar yanarak can verdi
Dayanmadı yürekler mum gibi eridi
Evler kül oldu canlar yandı
Kurudu dallar toprak ağladı
Yeşil öldü nefes kalmadı
Bir kıvılcım ciğerleri yaktı
Bulutlar kurudu gökyüzü karardı
Feryat çığlıkları dağları sardı
Rüzgar alevleri savura savura taşıdı
Yer gök toz duman doğa ağladı
Can pahasına gece gündüz demeden
El ele yürek yürege ateşle savaşıldı
Bir kıvılcım yaktı dağı taşı ocağı
Doğa yandı biz yandık canlar yandı
Bir kıvılcım nefesimizi geleceğimizi çaldı