Ben Şairim 2

Ben şairim Beşik kertmesiyim yalnızlığımla Nefesim hasret kokar Gün kuruları saklarım sayfalarımda Can kırıkları acıtır canımı Gâh bir okyanusun dibinde atar nabzım Gâh bir ormanın kuytusunda Gâh bir baykuşun gözlerinde bulurum karanlığımı Gâh gölgesinde bir bulutun Ve ben şairim Hem zayıfım Tek bir çocuğun bir damla gözyaşında boğulur dünyam Hem öyle bir öz vardır ki bende Üzerime gelen İmparator ordusuna Çizmelerimi parlattıran Ben şairim Beşik kertmesiyim yalnızlığımla Nefesim hasret kokar İçimde yanar Prometheus'un sönmez ateşi Zümrüdü ankadır ruhum Yüreğimdedir Kaf dağının bir eşi Ve ben şairim Bedavadır ama zor bulunur sevdam Kâh memleketimin baharını ararım yeşil soğanda Zindan köşelerinde Kâh kara kışına bile hasret kalırım gurbet ellerde Kâh kendime bile gurbet olurum bir aşk peşinde Kâh bir milleti uyandırırım esaretten miting meydanlarında Yaşamayı bildiğim kadar Ölmesini de bilirim Sevmeyi bildiğim kadar Silmesini de Ben şairim Beşik kertmesiyim yalnızlığımla Nefesim hasret kokar Çanakkalede,Yemende, Kut'ül Amâre' de alnından vurulur Mısırda asit havuzlarında kör olur Sarıkamışta donar kelimelerim Sonra ‘Mavi Gözlü Bir Dev'le kendini bulur şiirlerim Ve ben şairim Sevdiğim zaman sevmezsem gönülden Kelimelerim çağlamazsa yüreğimden Peşkeş çekersem tek bir kelimemi bir namerde Yüz çevirirsem yaşanan acılara Ve sevinmezsem milletimin sevincine Namert oğlu namerdim. Çünkü ben şairim