Ben Sende Ümitsizliği Yaşıyordum
SENİN ADIN’A,
YAZDIĞIM HER ŞİİR’İ,
OKUDUĞUNDA,
EMİNİM AKLINI ALIR.
CANINI SIKMA,
ACILAR,
OLDUĞU YERDE KALIR.
SEN MÜSTERİH OL
EKSİKLİĞİNE ALIŞIRIM DA,
SENDEN KALMA MUTSUZLUK,
HEM MİRAS,
H E M İ D E !
BERGÜZAR” OLARAK
BANA KAR KALIR…!
NE OLURDU,
YAĞMUR OLUP,
GÖZLERİNDEN,
SİCİM GİBİ AKSAM…
ŞİMDİ SEN KONUŞ,
NASIL ETSEM DE
HÜZNÜMÜ KİME BIRAKSAM?
KENDİM KARAR VERDİM,
BUNA KENDİM.
GÖZLERİMİN VANASINI,
AÇSAMDA,
ARTIK SEN YOKSUN
KİM KAPATACAK.
ŞİMDİ DİYECEKSİN Kİ,
HÜZÜN DEDİĞİN,
NEDİR Kİ.
İŞTE ONU,
“YAŞAYAN BİLİR ANCAK”. . . !
BU GÜN,
G Ü N L E R D E N,
“C U M A R T E S İ”.
MÜBAREK,
RAMAZAN BAYRAM’ININ,
“A R İ F E S İ”…!
S A D A K A T S İ Z L İ K,
D U Y A R S I Z L I K,
V E,
V E F A S I Z L I Ğ I N !
“Ş E C E R E S İ”.!
SENİN İÇİN,
YAZDIĞIM HER ŞİİRİN,
H E C E L E R İ N İ,
BİL Kİ,
TIĞLA ÖRÜYORDUM,
Ç Ü N K Ü,
Y A Z D I Ğ I M D A,
S E N İ,
H A Y A L İ M D E,
G Ö R Ü Y O R D U M.
M I S R A L A R,
KİLİM KİLİM.
A M A,
A R T I K S E N Y O K S U N,
Ç Ü N K Ü,
BUNDAN BÖYLE,
BAŞKA BİR GÖZDE!
“I S L A K M E N D İ L İ M”.!
SABRIM TÜKENDİKÇE,
KENDİMİ AŞIYORDUM.
BEN SENDE
İMKANSIZLIĞI ÜMİTSİZLİĞİ,
ZİRVEDE Y A Ş I Y O R D U M…!
EĞER YAŞAMK DENİRSE BUNA.
İŞİN EN KOLAYI NEDİR,
BİLİYOR MUSUN
ŞİMDİDEN ALIŞTIM GİTTİM!
“Y O K L U Ğ U N A”. . . !
Ali GARBİOĞLU/ H A T A Y
R E Y H A N L I