Beni Irak Ettiler

Beni ırak ettiler mutluluğun ilinden ruh çürüten zindanlarda martıları işittim Keşke düşmeseydim gözünden Her günün fecrinde soylu bir leştim Ninovadan öteye bir kehanet dillenir Vuruşmak üzere kelimeler bilenir Sana meftun kalemim hasretinden beslenir Yusufun kuyusundan annem bana seslenir Beni ırak ettiler umudun ellerinden Yeniden doğuyordum Saidin küllerinden ben zulmü taifden bilirdim Ta ki düşene dek gözlerim gözlerinden ... Ruhum ölü bir cenin üfle hadi nefesin hayattır senin Bir fermanla düşüyorum izbe yollara Zinin gözleri üzerimde Memi verdim onlara... Beni ırak ettiler ütopyalardan düşecek merhametim bu sığ kayalıklardan Kınından çıktı hasret, dururumu bilmem İbrahimi tanımam lakin acısı bizim ilden, yol şimdi saçlarını çiğ topraklar nergizi, kimse bilmeyecek seni hiç kimse bilmeyecek içimdeki bu gizi.. LEADRİ