Deprem

Türkiyem yasta Titredi yer gök inledi çığlıklar Vicdansızlar zalimler utanmazlar Yıkıldı betonlar  yıkıldık hep birlikte Cennet vatanımı ciğerinden vurdular Toprak yasta gök karanlıkta Ayaz vurdu üşüyorlar enkazın altında Can acısı çığlık seslerini duydukça Dayanmadı yürekler yandı param parça Kesildik aştan sudan utandık ısınmaktan Nefes alamaz olduk göçükte kalanlardan Her kurtulan canla yeniden doğduk Her ölenle  yıkıldık çöktük göz yaşlarına boğulduk Ana baba çoluk çocuk genci yaşlısı Betonların altında aç susuz üşüyerek can verdi Toprak utandı gök utandı insan oğlu akıllanmadı İnsanı öldüren doğa değil zalimlerin yaptığı mezarlardı Söylenecek sözüm çok dinmez bu acı Ne kadar ellerini uzatsanda bitmez bu sancı Nice masum insanların söndü ocağı Rabbim  yaşatmasın bir daha böyle bir acı Vatanımın ciğeri yanıyor geçmez bu sızı