Duvarlar
her şey
betondan şehirlere esir olmuştu
ve eser kalmamıştı toprak rengi sıcağında insanlardan
siyahın ve beyazın birlikteliğinde
sevmelerden arta kalan
gri renkten
betona yazıyordu yeni nesil sevdaları makinalar
sahteydi
tüm ağıtlar
donuk gülmelere karışık
ve gizlenmişti sevgilinin gözlerinde eski hayat
yıkılmıştı birer birer çocukluğumdan
mahalleler
ve sokaksızdı dünya
ortadan kaybolmuştu
çıkmaz sokaklar
ve hiçbir yere çıkmıyordu hayat
site site
kalın duvarların arasında
yaşamaktan başka çare kalmamışken
aklına gelmiyordu kimsenin
sevgilinin mavi gözlerinde kaybolmak
ve mutluluk gözyaşları akmıyordu artık
sevgilinin göğsüne
al yanaktan
ne kaldıysa sevdaya dair silinmişti
duvarlardan
tek
başınaydı
griye kaplanmıştı yürekler
ötekileştirilmişti gökkuşağındaki renkler
sevgilinin bakışlarını kaplamıştı
sınırsız
tüm yasaklar