Garibanlık
Garip bir garibanlık çöktü üstüme
Güzel şeyler bile artık gelmiyordu düşüme
Yırtık pijamanın söküğü gibi hissettiren
Bitmek bilmeyen bir tatsızlık çökmüştü bedenime
Her şeyi halledebilirdim ben çok güçlüydüm
Her şey hiçbir şeymiş, hiçbir şey her şey
Bitti direniş bitti hayal ediş
Zulamda sadece haksız bir kabulleniş
Sahi anlaşmış gibi çabuk yırtılırdı ayakkabım
Ne büyük gelirdi paltom
Ne çok eskirdi kıyafetlerim
Yokluk bu muydu, bu kadar materyalist ve keskin.
Rus edebiyatında yaşasam belki bir ekmek çalar bir hayat koyardım yerine bizim Tanrımız buna izin vermezdi ki, garipsen garipsin harama el uzatılmaz.
Tarifi zor tatsız bir yokluk bizimkisi
Bedenimizde değil ruhumuzun çilesi
Ne palto ne ayakkabı ne bir ekmekti beklentisi
Ruhunu doyurmaktı belki en önceliklisi.