Hepsi Bu

Mavi olmak kaybedilmiş zamanda belki de tek hatam Renklerden en nankörünü sevmek Yalnızlık asıl rengidir asilliğin Yalnızlık asildir çünkü Sen ne kadar edersin bilmem Lakin artık sen bende sustuğum kadarsın Öyle fiyakalı,acımtırak,kıyak cümlelere gerek yok Çaresizim,suskunum,huzursuzum hepsi bu… Bir çocuğun dilinde söylemeyi beceremediği bir tekerleme gibiyim Her söylenemediğimde bir bela okunmuş naçizane şahsıma Şahsım şahsına kırgın Kulak arkası artık bütün sözler Bakma sen bana Yorgunum,dargınım,küskünüm hepsi bu… ‘’hayırlısı’’deyip geçtiğim kadar yaşıyorum Renklerden siyahla mecburi sevişmelerdeyim Açık seçik renkler mahrem ömrüme Ve sevda bir eşek şakası,şakadan başka yok açıklaması Bu aralar türkülerinde yok hiçbir anlamı Şiire gazele gerek yok Halsizim,mutsuzum,umutsuzum hepsi bu… Hala ağlamayı beceremiyorum Çünkü hala aşkı heceliyorum Öyle uzun uzun anlatmaya gerek yok Hasretim gözlerine bide özledim hepsi bu…