İçim.
Zevk-i safa içinde bu gönül harap,
Ey gönül neylersin bu eşkiya yurdunda,
Sana senden düşkün olduk narınla,
Sen hep oyaladın bizi yarınla.
Hırkamdan aksa körpe kusurlar,
Doyamasa gençliğine yıkılsa surlar,
Engin dağlar aşsam, düzlesem purlar,
Bir dirhem gadapta boğulur ömrüm.
Ayan ola sükut bizde aşk ola,
Dilden dökülmeden pranga vura,
Halep'ten gelende Konya'da mola,
Sıladan sılaya vurgun bu ömür.
Size anlatsam içimden içim,
Boynumda kınalı yünden bir sicim,
Ruhum kiradadır, sahibi biçim,
Dünden perişan oldu bu günün.