Kiler

23.08.2024 618 okunma
Bendeki yokluğunu varlığınla dolduramazsın! Bunun tarifi, hacmi, mekanı oluru yok. Ben kendime başkaldırdım Kendimden uzaklaşıp Karanlık bir ardiyeye sığındım. Ne kapısı var ne penceresi bu karanlığın Sabahı yok, gecesi yok çıkışı yok. Sıfırlamak mümkün müdür ömrünü Hiç doğmamak mesela !? Yaşına başına rağmen sıfırlamak Yılların üstünden geri dönebilir mi insan ? Çocuk ayaklarıyla küçücük adımlarla koşabilir mi geçmişteki kendine ?. Kucaklayıp çocukluğumu  Bir tebessüm isterdim saflığımdan Yerine dünyaları verirdim yine kendime . Hadi gidelim küçüğüm İnsanın hiç ayak basmadıgı , karlar diyarına gidelim . Kardan adamlardan başka adamların olmadığı o diyarlar Göz aralığı kadar yakınımız da Bak köşedeki parkta çocukluğumuz ,salıncakta . Kapat gözlerini birdaha hiç açma bebek. Uykularda özgürleşecegiz Özgürleşecek  gözpınarlarımız  Bir kaç damlaya gülümseyerek. Avaz avaz bağır Hıçkırarak ağla Ve uyuyarak sus bebek ! sana ölüm yok bu salıncakta Oyna ,koş bebek Adım adım parkları Salla bu salıncakta . Oksijen 2068/ jubiter.
— (0 oy)
Paylaş: Twitter· Facebook· WhatsApp

Yorumlar (0)

Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!

Yorumlar moderasyon sonrası yayınlanır.

İsimsiz Şair — Diğer Şiirler

Tümü →