Kimsesizlik

Bir haziran ayının mı baharı içimde fırtına esiyordu soğuk dalgası Sanki sonbaharı Uyandım ki bir kış sabahı. Alın yazısı kara bahtıma kurşun geçti tahtıma kurşun çıkmaz çeyizinde sanki bir uçurum őtesinde. Dűnya başka hayat başka kolay mı ALLAH AŞKINA. o gunlere doyamadım yűreğime koyamadım ağacın gőlgesi gibi karanlık hayat durdu bir anlık. Űmitleim hayallerim hani kaldı mı neyim oysa kalem gibi tűkendi herşeyim. Pencere őnűnde dalmışım çaresizlikten yoksun kalmışım yalnızlığa pek de alışmışım ışte şiiri bu vesile adamışım..