Kırmızı Mavi Arası

İçinde ihtiyar bir balıkçıyla; Sabahın erkeninden gecenin ıssızına değin Aralıksız denizlerde dalgalı çocuk... Sesleniş sonlarında bunca ünlem, Uğultusu keskin bıçağı koruların Doğumun ve ölümün aralıksız seviştiği bu toprak, Bu toprak kurak, nem bu toprak Dış dalga iç dalgayla dövülür aralıksız, sevilir kıyı Bölünür, parçalanır... Binlerce kum olur taş Aleti tutan el ustalığı, Ya tümden fakirlik, ya sonsuz deniz... Kıyılarda güneş, kıyılarda su, kıyılarda ten... Sen Sen çocuk! Çamaşır ipinde rüzgâra esrik kırmızı-mavi arası gidiş-geliş, Bir sen, bir sensizlik... Yağmur gebelenirken buluta, Gece karabasanların Hem hiç çalmasın kapı, aralıksız kulak kapıda Gemici düğümü Dört duvar düş Aç gözlerini! Yönlerin seçilmeyişi bilmeyiş değil Uzun zaman, ölümcül duvar Ya hapistir son, ya renk kuyusu çıkış