Leyle-i Süveyda

Bennu kuşu gibi misilsiz Güneş görmemiş karlar kadar temiz Yıldızlardan arza sükûnet dökülen emsalsiz geceler Geceler Kraliçesinin dudaklarında sırgölge sesler Gece kuşlarının ötüşleri gibi Çığlıklarla dolu bir evren ve sisler Gece mor tüller takınmıştı İnlemeler ve nağmeler bir başka dünyadan Günler bağrımda küçük bir mezar kazmıştı Her mahzun akşamda matemimi saran Bir meyhane kandilidir o, Gölgeleri bir bir ışıtan Sendeledim sarsıldım bu meş’um dünyada Yalnız seni bırakıp gidemedim o uzanıksız ve tasvirsiz diyarlara Yoksa kaybolacaktın süveydasında gecenin Zemherilerin bağrında serin bir ukdeydin Hep özlerim, Visaline müştak beklerim, Tenimdeki izlerin gibi Ölümün eşiğinde can gibi Zamanda çakılı an gibi bilirsin ki Kalbim biteviye senin Yoksa ölüme kur mu yapıyorsun? Seni yaşayan da aynı hayat mıdır ey füsûn? Ey peri, hangi kumaştandır kanatlı vücudun? Bütün çiçeklerden ruhlar topladım bergüzâr İlk durağım uzak bir kıyı, leylî ve ötelerden, sonra ıslak bir mezar Hayali bir zambağın tâcı, Bembeyaz başına konar Bak yaklaşıyor Yalnız ve buz gibi dalgalar Cesedim vurunca bir kıyıya çiçeklerle Beni gömersin aşkımızın timsali o tepeye Gözlerimi kapatmayı unutma o aşkefzâ o hüzzam ellerinle