Melankolik Vals (Yağmurun Kızına Veda)

Seni ilk kez o sahilde tanıdım, gölgelerde Arz ve semanın buluştuğu o yerde Utangaç ve yabanisin hala bunca geçen sürede Aşkımızın yuvasını yaptık o uzak beldede Mutlu bir saat diyorum ölüme o solgun yüzünle Ölüme yaklaşır gibisin seni saran o parlak hâlelerle Ben seni hecelerken her nefesimde o bahtsız cümlelerle Sen ölümü bekliyordun neşeyle o deniz beldesinde Sonunda sır oldun yine son bir öpücükle Yine meçhul tepelere, aşk şarkılarına kaçtın Yine açık havadasın hiç barınmaksızın Hiç unutmadım ki sen yağmurun kızısın Beni gözyaşlarıyla sürgüne çağırdın Nihayet buldum seni o sevdamız beldesinde Ölmüş bir ışık damlasına bakıyordun hüzünle Gözlerin son bir kez baktı, takılı kaldı bende Ağlayarak gömdüm seni o sahil beldesinde Melekler bile ağladı insanlar hıçkırdı bize Elimde yavrum, kalbimde hasret kaldı geriye Hep geliriz küçüğümle zambaklar dolu makberine O ağlar, ben ağlar, inler dururuz gidişine Gültekin Avcı Gültekin Avcı şiirleri