On Yedi

Yaş on yedi Yolun yarısı bile değil beki Ama, Yolumu bitirmiş kadar yorgunum. Hayatıma adanacak bir ruhum, Ruhuma verecek bir hayalim yok. Umut,umut,umut... Çokça umut aşılanıyor sadece, Ama Umudum da yok. Öfkem bedenimi aştı, Nefret etmek istiyorum, her şeyden. Anlamsızca, canice bir nefret Ama Yapamam Sevgim,sevgim,sevgim... Nefretin bile hakettiği bir sevgim. Bir ikilem sardı Yaşamımı, ruhumu, Bedenemi tutan bir ikilem. Bırakmaz umarım beni, Boşluğun sessiz sesine . Ölüm, yaşam, ölüm, yaşam.... Ya ölüm, ya yaşam İkisinin ortasındayım, Sevgim ve nefretim yanımda Sessiz ve ıssız bir yol ayrımda Yaş on yedi Yolun yarısı bile değil belki Ama Yorgunum Yaşamak istemeyecek kadar çok.