Sakat/ Şiir.

Denizlere döktüm içimi Toprağa gömdüm Sustum ,hatırına Sustum. Sus ! Varsa hatırım. Bakma bana ! Duyma sustuklarımı Göz yaşım yalan Yalandan hıçkırıklarım Hıçkırarak boğuluyorum sana Hıçkırıkla avunuyorum seni. Anlamıyorum, Anlatamıyorum, Sakla beni Sende susarak sakla ne olur! Kalemler çizdi eşgalimi Silgilerin lekesi düşer gölgeme . Kaç hece ye bölünür de çoğalır çaresizligim? Labirent oyunu değil ki bu hakikat Dizele me artık Mısraların la kuşatma adresimi , Kaç şiir fırtınası  geçti şehrimin üstünden Dolup dolup es geçti yağmurlar Toprağımı eşiğinden. İnan ki yerimde olmak istemezdin Ah bir yerimde olsaydın ! ancak anlardın halimden. Ne yerimde ol ,nede anla halimi? Oruçlu ya su misali Gebe ye ,doğum sancısı Şimşeğe, yıldırım Mahkuma ,pranga şıkırtı sı Ölüye kefen uvuntu su Şaraba serhoşluk Maviye çakır sorulur mu ? hiç! Sormasın lar !bana seni Dilsizinde ağzı dili dima gı var da Dilsiz diyoruz adına / Kör olsaydım keşke! ah keşke kör olsaydım Kor oldum, kül oldum, pul oldum, El oldum ,ele alem  oldum Yok oldum be! Hükmüm de hükmün de yok be!!! Aklın yüreğe dilsizli i emsalsiz Hangi kol degnegi taşıyabilir bu sakatlığı.? İster sağdan sola ,ister yukarıdan aşağıya Çözümsüz bu sakatlık. Bu romanın ön sözü  yok! Son sözü noktasız ,sessiz ,sensiz, bensiz Bu hikayenin kimi kimsesi yok , Bir mesel bu  hikaye sahipsiz . Biz ; Kimsesiz bir hikayenin iki yakın sahibiyiz Bundan böyle . Kumsaati/ vakitsiz kalem ✍️