Şehir, Akşam ve Işıklar

Şehrin ortasından geçen bulvar Bulvarın hemen kenarında Hafifçe yükselen geniş kaldırımda Ağır adımlarla yürüyorum. Yakınlaştıkça artan sesleriyle Ana yolda, Hemen yanımdan, Araçlar geçiyor zaman zaman Akşamı, ışığa boğan farlarıyla. Bulvara bakan, Geniş kaldırıma bitişik binalar... Büyükleri, küçükleri ve büfeleriyle Kimi hâlâ açık İçerisi aydınlık, camları parlayan iş yerlerinde Tek tük müşteriler... Yürürken gözüm ilişiyor camlara. Mevsim kış değil ama, Kulağımda, zihnimde "Tum-lâ nejj..." Candan Erçetin'in yorumuyla, Sakin, saran bir ritimde... Her yerde kar var yani... Hüzünlü, büyüleyici ezgiler akıyor Fransızca'sıyla, Türkçe'siyle. Bizim sokağa doğru, Bulvara dik inen caddeye vardım. Yine o söz: Her yerde kar var. İster istemez, İnsanı, kendi içine çeken. Düşüncelerle adım adım Karanlığın huzur verici sessizliğinde Eve doğru... Dolunaylı bir gecede yürüyorum. Yer yer, ışık seli gibi Yıldızlı gökyüzü, geceye ve bana Arkadaşlık ediyor. Hiç esinti yok havada. Caddeyi, sokağın kestiği yerde, Yokuştayım... Bazen içerden gelen seslerle --- Bir şeyler devrilmiş, düşmüş gibi --- Evlerden, gürültüler yükseliyor. Kimi pencereleri de epeydir aydınlık, belli Bahçe duvarları, sokakla caddeye Sınır olmuş... Nefes alıp veren, Canlı, hayat dolu, Tek katlı, kiremit çatılı evlerin arasında, Akşamın huzur dolu anlarındayım. Evlerin arasında yürürken Sessizlikte yankılanır gibi Dışarıya taşan sesler: Hitaplar, seslenmeler, bağrışmalar Bir an Gecenin sessizliğinde, evlerden. Bahçe duvarlarının dibinde Yüksek ve sık otların arasından Ara sıra kirpi hışırtıları. Akşam ilerlerken. Kısık sarı ışıkla aydınlanmış mutfağında, Önü demirli açık pencereye eğilmiş Sokaktaki komşularıyla sohbet ediyor: R.... Teyze. Sarı ve solgun benzi, Güldüğünde --- inci gibi parlayan İri porselen dişleriyle... Köşede, onun evinin önündeyim. Acelem yok. Telaşım da yok. Tevekkülle yürüyorum Birazdan eve varacağım, inşaallah. Aşağıda, ana yoldan gelen araç sesleri... Akşam vakti yokuşu çıkmaktayım. Direklerinde lambaların aydınlattığı sokağımızda, Yalnızlığıma gecenin sakinliği eşlik ediyor. Evin --- açık mavi boyalı bahçe kapısına varıyorum. Dinlenmiş gibi... Melankoli olsa da hüzün olsa da Yaşamın keyfini hissediyorum. Nefes alıp verirken, Bütün varlığımda huzur var. Geceyi, karanlığı, yaşamı Bir bir zihnimden geçirerek, Düşünürken.