Sen
İnsan kalabalığına rağmen,
Yalnız kalmış bir şehir gibiydin sen.
Şikayetin yoktu bundan bilirdim,
Aksine gurur duyardın...
Bense korkardım hep yalnızlıktan!
Acınası bir hal gibi gelirdi.
Belkide kendimle yüzleşmek düşüncesi idi,
Tüm benliğimi kemirip bitiren.
Sen benim kalabalığıma düşmüş,
Tek yalnızlığımdın.