Ya Evde Yoksan
BİTMEZ TÜKENMEZ,
UZUN,
BİR YOLCULUĞA ÇIKTIM?
ARDI ARKASI YOK,
ÜSTELİK,
YAYAN YAPILDAK,
BENİM,
HİÇ AYAKKAB’IM,
OLMADI. Kİ
AYAKLARIMI HİÇ SORMA
HER İKİSİDE,
ÇIRIL ÇIPLAK. . . !
YOL,
IRAK MI IRAK
EVİMİ BARKIMI,
GERİDE BIRAKARAK,
ADETA, SEFALETTEN KAÇTIM.
NEYLERSİN,
GÜNLERDİR UYKUSUZ,
SUSUZ DAHASI, AÇTIM.
DÜŞÜNÜP TAŞINDIM,
BİR MEKAN’IM VARDI,
HER GECE ÇÖKTÜĞÜNDE,
KARARTI,
GÜVENSİZ, SOĞUK OLSADA,
SIĞINIP BARINDIĞIM,
MEKANIMDI!
MERDİVEN”ALTI”. . . !
İŞTE, BENİM HAYATIM,
BÖYLE DOSTLAR.
BİR KERE,
CÜZDAN BOŞ,
CEPSE DELİK,
ÜSTÜMDE NE ARAYIP,
NE. GEZSİN,
METELİK.
NİHAYET, BİR KARARA,
VARDIM.
YALNIZ UTANIR OLMUŞTUM,
ÜZERİMDEKİ, GİYSİLERDEN,
KIYAFETTEN, KILIKTAN,
DİĞER YANDAN DA,
KIVRANIP DURUYORDUM,
A Ç L I K T A N, . . !
SONUNDA,
HIRSIMI YENMELİYDİM,
EN AZINDAN,
KİM. BİLİR,
CAMİ ÖNLERİNDE,
BANA YAKIŞMAZ. AMA,
D İ L E N M E L İ Y D İ M,
EN AZINDAN,
ŞANS’IMI DENEMELİYDİM,
Ç Ü N K Ü
BİLİYORDUM,
BOŞ VERMİŞLİK,
UNUTKANLIK,SENİN,
VAZGEÇİLMEZ YAPINDI,
A M A,
BU SON ŞANSIM,
ÇALACAĞIM KAPI,
SENİN KAPINDI. . , !
SONUNDA
YORĞUNLUKTAN,
HELAK OLMUŞTUM,
BİTAP.
ONCA ZAMAN GEÇMİŞ
DÜŞÜNÜYORDUM,
SANA, NE DİYE,
NASIL HİTAP ETMELİYDİM,
NASIL BİR HİTAP,
HANİ BAŞTA SÖYLEMİŞTİM,
ŞİMDİ NASIL SÖYLESEM,
NE DESEM, SÖYLEYİN
NASIL EDEM, SİZ. SÖYLEYİN,
NİDEM,
BU ARADA,
GÜNLERDİR AÇLIKTAN,
KIVRANIYORKEN MİĞDEM
ARTIK,TAM,
ÇALACAKTIM Kİ, KAPINI,
DÜŞÜNDÜM,
BEN AÇ OLMSINA AÇTIM DA,
YA SEN TOKSAN.
ŞİMDİ BENİ,
BİR KARAMSARLIK SARDI,
KAPINI ÇALDIĞIMDA!
“YA EVDE Y O K S A N”. . . !
TAM DA, AKLIM’A GELEN,
BAŞIM’A GELDİ.
NASILSA SEN,
GÜNÜNÜ GÜN EDİP,
YEMİŞ İÇMİŞ. BELKİDE TOKTUN.
EVDE. DE YOKTUN.
ŞİMDİ KENDİNCE,
BAHANELER ARA,
BENİ HİÇ SORMA,
SAYENDE REZİL OLDUM,
HATTA MADARA.
ARTIK,
SOKAKLAR MEKAN’IM OLMUŞTU,
SEFİLLER GİBİ.
EVİNİN KAPISINDA,
BOYNUM BÜKÜK KALDI,
YETİMLER GİBİ.
ŞİMDİ,
OLABİLDİĞİN KADAR,
MUTLU OL.
SEN”GÖZLERİNDEN,
VURĞUN YEDİĞİM, SEVGİLİ. . . !
ÖZET OLARAK,
YAPILAN,
TÜM OLUMSUZLUKLARA,
D A İ R,
YİNEDE,
SENi”YÜCE. “YARADAN’A”
HAVALE DEĞİL!
E M A N E T E D İ Y O R!
“G Ü N E Y L İ Ş A İ R”. . . !
Ali GARBİOĞLU / İSKENDERUN