Yalnızlık

Üstesinden gelmek istiyorum alt üst eden şeylerin Bedenim fırtınalı denizlerde kalmış bir gemi Ve ruhum azat etmiyor yıpratan düşünceleri Kendime sorular soruyorum, cevaplarını ezbere bildiğim Yokluyorum ara sıra kaybolduğuna inandığım şeyleri Galiba yoklar artık, onlar da terk etmişler beni Hüznüm, sevincim, öfkem, özlemim Artık ben de anlamıyorum kendimi Az sonra dökülecek gözyaşlarım Dökülecek, sonu gelmeyecek Ve biliyorum, ağlamak yetmeyecek temizlemeye hüzünlerimi Bi boşlukta kaybolmak gibi, karanlıkta yön bulmak gibi, sonunu bilmediğin bi yoldan sapmamak gibi Öylesine, ölesiye bağırmak içindeki nefreti Denizlere anlatmak, kuşlara dökmek içini Ve beklemek güzellikleri, güneşli günleri Sebep bulmak hayatla dolmak için Karanlıktan kurtulmayı ve renklere bürünmeyi yeniden Özgürlüğün anlamını bulmayı, anlamlandırmayı bazı şeyleri Sevmeyi ve sevilmeyi Nefretlerden kurtulmayı, umutlarla bakmayı ve dolmalı heyecanla hiçbir yere sığamamalı İşte şimdi ellerim bağlı, tek kelime çıkmıyor ağzımdan Sadece bekliyorum gelmesini Kaybolan, beni ben yapan şeylerin Biliyorum onlar herkes gibi değil Tek başıma bırakmazlar beni