Aslan Yalnızlığım Benim Şiiri
İnsan içini dökmek ister
Bazen yakınlarına
Bazen sevdiklerine...
Onlardan bir avuç sevgi,
Bir damla ilgi ister.
Ben yalnızlığıma yüklemişim sevgimi
Kaplayınca ufuklarımı kasvet,
İçimi döküyorum ona.
Hiç kesmiyor sözümü,
İlgi ve sabıla dinliyor beni
Yüznü çevirmiyor benden,
Kızmıyor,azarlamıyor,surat asmıyor.
Belli ki beni seviyor
Ben de onu…
Tutup alnından öpesim geliyor
Yalnızlığımın…
En temiz dostudur kırık kalbimin o.
Aslan yalnızlığım benim!
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Yalnızlık
367 kez okundu.
Aslan Yalnızlığım Benim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsimsiz Şair Şiirleri:
- Gazel (325)
- Çöle Dönelim (420)
- Türk Bayrağım (363)
- Rüyalarımda Tutarsın Ellerimden (408)
Son Eklenen Şiirler:
- Yanımda Sen Olmayınca! (19)
- Tükendim, Bittim (17)
- Ne Varsa Yarım Kalacak! (26)
- Çapraz Dörtlükler-2 (27)
- Pinhan (24)
- Gökyüzü (25)
- Prodosía (21)
- Gece (24)
- Dolus Sacra (26)
- İlkbahar gibi güzelsin 2 (52)