Aslan Yalnızlığım Benim Şiiri
İnsan içini dökmek ister
Bazen yakınlarına
Bazen sevdiklerine...
Onlardan bir avuç sevgi,
Bir damla ilgi ister.
Ben yalnızlığıma yüklemişim sevgimi
Kaplayınca ufuklarımı kasvet,
İçimi döküyorum ona.
Hiç kesmiyor sözümü,
İlgi ve sabıla dinliyor beni
Yüznü çevirmiyor benden,
Kızmıyor,azarlamıyor,surat asmıyor.
Belli ki beni seviyor
Ben de onu…
Tutup alnından öpesim geliyor
Yalnızlığımın…
En temiz dostudur kırık kalbimin o.
Aslan yalnızlığım benim!
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Yalnızlık
307 kez okundu.
Aslan Yalnızlığım Benim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsimsiz Şair Şiirleri:
- Bakma! (221)
- Dur Yolcu (297)
- Acımasız Yıllar (383)
- Sensiz (234)
Son Eklenen Şiirler:
- CANDA YARAM-2 (19)
- Veda (26)
- Ben Hep Sana Varayım (29)
- Susarak Özlüyorum (28)
- Zalim Kadın (28)
- Bundan Sonra (22)
- 23 Nisan (42)
- Amansız Türk-3 (36)
- Amansız Türk-2 (35)
- Seni Bıraktım Sevgilim (55)