ÇOCUKLUK Şiiri

ÇOCUKLUK Şiiri

Çocukluk…
Korkmadan kalbini cebine koyup
Koşabildiğimiz ilk mevsim.
Yağmurdan kaçmayan,
Islanmanın hasta etmekten önce
Mutlu ettiğine inanan.

Bir taş parçasını hazine,
Bir ağacı ev,
Akşam ezanını oyunun bitişi sanırdık.
Dünya küçüktü o zaman,
Annemizin sesi kadar güvenliydi sadece.

Sonra büyüdük…
İçimizdeki o koşan çocuğun üstüne
Usul usul döktük betonu.
En çok zamanın ellerinde
Yorulmasın diye sakladığımız
Kirlendi kalbimiz.

Kaybolan şey aslında yıllar değil...
Bir zamanlar dünyaya
Kırılmadan inanabilen o masum
Günahsız pirüpak içimizdi.

30.10.1988

Yayınlanma: 15.10.2026 10:41
Düzenleme: 15.10.2026 10:41

Ali Fırat Dicle Şiirleri

Şiiri Paylaşın

3 kez okundu.

ÇOCUKLUK Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.