KARANFİL KOKULU GECE Şiiri
KARANFİL KOKULU GECE
Seni düşünmek,
Surları’nda vurulmak gibidir
Gecenin köründe Diyarbakır’ın.
Bir yanım Hevsel bahçelerinin yeşili,
Bir yanım Karacadağ’ın taş kesmiş yalnızlığı...
Tenin ki, basma fistanlı bir akşamüstü,
Dokunsam kanayacak,
Dokunsam yıldızlar susacak çil çil dökülen
Hangi kavganın galebesidir bu gözlerin?
Dicle boylarında üşüyen kaçak çocuk
Sığınır gibi sığınmışım koynuna.
Beni bu kül, bu yangın savurur da
Yine sana düşerim,
Yine senin mapusluğun
Vurur zinciri bileklerime.
Gayrı kelam dilsizdir,
Zaman dediğin
Karacadağ’ın uykusuz magması...
Fırlasın etten ok,
Aksın o tenha denize milyon heves,
Milyon can bıraksın dipsiz kuyulara.
Şehrin üstüne çöken bu kara gece şahit
Bu yürek senle doldu,
Bu yürek senle patlayacak
Küllerimiz savrulsun
Cihanın yedi kat göğüne,
Geriye bir senin adın kalsın
Bir de benim sustuğum
O muazzam eyvallah...
15.08.2003
6 kez okundu.