Adı Yok Şiiri
Soğuğu içimde taşısam
Kış gidiyor benden.
Erimiyor yamacımdaki karlar.
Güneş bile küsmüş bana,
Bu utançtandır karanlığım...
Işıklar beni terk ettiğinde yaştım henüz.
Bilmezdim ay ışığının bile ıstabileceğini,
Zamanın eridiği görebileceğimi...
Korku var içimde,
Yanındaysa daha fazlası...
İsmi cismi de yoktur onun,
Kalemim bile bilmez ne olduğunu.
Kafesteki Güneşimdir beni yakan,
Anahtarını karanlığıma düşürdüm.
Bana ay bile yardım edemez ki daha.
Mahkum, el kulu o da; ne denir?
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Belirsizlik
231 kez okundu.
Adı Yok Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Dora Şiirleri:
- Habersiz Yolcu (260)
- En Güzeli Baharken (247)
- Pervaz (358)
- Yalan Bahanesi (218)
Son Eklenen Şiirler:
- Evlada Miras (20)
- KIYMETLİM (24)
- Yanar Döner (28)
- And Olsun ki (27)
- Beni Sorarsan (42)
- Musalla Taşında Gülenlerden Ol! (38)
- Lütfen Kal Benimle (52)
- Umut Dünyası (40)
- 19 Mayıs (56)
- Kimler Çırak, Kimler Usta? (35)