Borahan Ergülen
Şiirleri (32)
Gece
Karanlık çökünce geceyi sarar sarmalar
Yıldızların ışıkları güçlenir ve parlar
Yolunu aydınlatır gecenin karanlığında
Derin bir iç çekiş yaşanır ruhunda
Tek Tek
Bırakıp gittiler tek tek
Arkalarına bir kez olsun bakmadan
Dünyanın cazibesine kapılmadan
Umursamadan gittiler tek tek
Ah!
Bir çocuk ayağı çıplak elbisesi yırtık
Midesi boş karnı aç gözlerinde hıçkırık
Yapılanlar revamı bize der gibi bakar
Neredesiniz heyy müslümanlar
Anne
Ayların getirdiği Kucakladı bebeğini
Sevgi dolu o bakışla sardı tüm bedenini
Emzirdikçe bağları hep güçlendi
Karşılıksız ilğilendi çünkü o bir anneydi
Ata
Gençliğin cahilliği ele geçirir beynini
Yaptıkların anlamsız tanımaz kimse seni
Olgunlaşmak elinde zamanla birlikte oturacak yerine
Asilik ve başkaldırı meziyet sanırsın hep
Bakışlar
Çok katıydı ezerdi insanı bakışlar
Gözlerindeki nazar seni sorgular
Söylediği söz sanki keskin bir bıçak
Bağrını dağlar kelimeler Ağzından akarak
Yokluk
Kuru bir yağmur akar Güneş'ten
Kavururcasına ıslatır bedenini
Gündüzün Karanlığı aydınlatır ufkunu
Kap kara bir aydınlık kör eder Ruhunu
Aşık
İnce narin o eller gözlerdeki bakışlar
Tavrındaki sadelik İçimi rahatlatıyor
Buluştuğumuz o anı verdiğim ilk kararı
Koyduğum son noktayı Yolumu aydınlatıyor
Kitle
Hain pusu kurmuş geleceğime
Ne vicdan var nede iman karekterinde
Yalanlar dolanlar o kuş beyninde
İnanıp inanmaması umrunda değil
Bordo Bereli
Attığı her adımla yeri göğü inletir
Düşmanın korkulu rüyası bordo bereli
Dimdik yürür başını asla eğmez
Çıktığı yoldan geri dönmez bordo bereli
Taş
Taşlar ağır yerinde,Sakın alma eline
Rüzgar hafif kendine,Uçar gider heryere
Deniz çılgındır bazen taşar olduğu kap'tan
Ormandaki ağaçlar saçlar gibi Savrulan
Kainat
Yaratanın kanunu bu dengedir esas olan
Yaşamak ve yaşatmak vade gelince dolan
Kendine dönüp baksan kainatta bir zerre
Aynada gördüğünde Şükredersin haline
Hakkında
Borahan Ergülen ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.