İsimsiz Şair
Şiirleri (349)
Ah O Gözlerin Yok Mu
Ah o gözlerin yok mu her gece
Diktirirdi gözlerimi göklere
Başlardı şarkılar hoş gelmeye
Ben dalarken en tatlı hülyalara seninle
Gözlerin
Gözlerin girince beynimden içeri
Yolculuğa çıkar maziler
Hüzünlü bir veda gibi
Öylece ebediyete gitmekteler
İçim.
Zevk-i safa içinde bu gönül harap,
Ey gönül neylersin bu eşkiya yurdunda,
Sana senden düşkün olduk narınla,
Sen hep oyaladın bizi yarınla.
Tanrı
Ve Tanrı sakince sordu, çocuklara ne yaptınız?
İnsanlar dediler ki biz bir şey yapmadık
zaten onlar Müslümandı, Yahudiydi, Hristiyandı.
Tanrı kükredi hayır, onlar sadece masum küçük meleklerdi.
Sakat/ Şiir.
Denizlere döktüm içimi
Toprağa gömdüm
Sustum ,hatırına
Sustum.
Sanmak
İki kuşun masalıydı bizimki aslında.
Mutluyduk bulmuştuk birbirimizi.
En azından öyle sanıyorduk, bilmiyorduk hayatın çilekeş halini.
O kurtuldu özgürlüğüne daldı.
Bayrağımız Toprağın Üzerinde
VATANIMIZ İŞGAL EDİLMİŞ
SANCAĞIMIZ TOPRAĞIN ÜZERİNDE
DÜŞMANIN AYAKLARI ALTINDA EZİLİYOR
CAMİLERİMİZ KAPATILMIŞ
Kiler
Bendeki yokluğunu varlığınla dolduramazsın!
Bunun tarifi, hacmi, mekanı oluru yok.
Ben kendime başkaldırdım
Kendimden uzaklaşıp
Ölümsüzlüğe Yaşamak
O demlerdeyiz gülüm o demlerdir bu vakit
Geride kaldı yaşamak ,
Sondurakta beklemekte törensiz bir ölüm.
Ne bir mezar isterim
Sensizliğin Mutluluğu
Hep yanımda ol istemiştim
Sense beni hiç sevmemişsin
Bir kez aklına gelmişim
Onda da vazgeçmişsin
Ekmiş Beni
İptal oldu buluşma
Kalakaldım ortada
Başlamadan bitti
Bir başka macera
Rubai-2
Lale, sümbül, papatya
Ne gerek var ki bana?
Hayat daha güzel olurdu
Ellerimiz bulaşmasa kana
Hakkında
İsimsiz Şair ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.