EY YOLCU

Nedir bu hengâme, ey yolcu! Gören seni mülk’e, Mâlik sanacak Bunca gayret bunca çaba söyle ne için? Sanma ki âlemi Bâki kalacak Hele bir düne bak, nerede atan? Senden farklı mıydı toprakta yatan? Ey metayla yatıp metayla kalkan! Seni tanıyan âleme, sâki sanacak Derdi tasayı terk et, eyleme figân Sanma ki tesadüf, her iste var nizâm Ne fazla ne noksan, ölçülü mizân Tefekkür eyle, seni yaradan! başıboş mu salacak? Mağrur olma, gücün yetmez sivrisineğe Akıbet konursun, el ayaksız bineğe Ref ederler, kapısız, penceresiz konağa Tek varın, iki arşın bez olacak Telkinin suale, eder mi fayda? Yaptığın, ettiğin alınmış kayda Yatarken âzabın, kefaret say da Mahşerde hesabın, ağır olacak! Alır mı bilmem seni huzura Haşr olur musun o kutlu Nur'a? Nefes verince, İsrâfil sur'a Bedenin üryan; kalbin taş olacak Ey Gül kitabından