Uslanmadın Nankör Nefis

Yoruldum, yaşlandım Bozuldum, paslandım Kôr ateşte, haşlandım Uslanmadın, nankör nefis! Feryâd ettim, dağ taşa Geç geldi, akıl başa Affet ya Râb, tövbe hâşâ Uslanmadın, nankör nefis! Bilemedim, çare ne ki? Sanki İblisten, daha zêki Ab-ı Kevser, sunsa sâki Uslanmadın, nankör nefis! Dilde zikri, tesbih ettim Kalpten, akla köprü çektim Eridim, tükendim bittim Uslanmadın, nankör nefis! Sonum neydi, göremedim Hiçbir ânlam, veremedim Akıl verdim, öğüt verdim Uslanmadın, nankör nefis! Hak yolunda, turâb olsam Zincirleyip, kilit vursam Derdin nedir, diye sorsam Uslanmadın, nankör nêfis ! Uydum sana, yoldan şaştım Dereler, tepeler aştım Kırk yıl, çağlayıp coştum Uslanmadın, nankör nêfis ! Gel ne olur dinle beni Terk ederler, bir gün seni Pişman etme, seni beni Uslanmadın, nankör nêfis ! Hep şaşırır, yoldan sapar Melun bize, çelme takar Ne söylesem, boşa çıkar Uslanmadın, nankör nêfis ! Biliyorsun, hesabın var İğne sığmaz, mekanın dâr Bin yıl yansan, olsan da nâr Uslanmadın, nankör nefis! Ey Gül Kitabından