Senle

Neye yarar? Sen yoksan, alınan nefes Sen yoksan, her şey anlamsız, boş bir heves! Sen, için hâlık eyledi, yaratan en baştan Sen yoksan ne tâd alır; kul eğdiği baştan Sen layık değilsin, fani şeylere Seni bilen kanatlanır, Uçar göklere Sen yoksan zayi olur, eşrefi mahlûk Seninle tat bulur, Râhmana kulluk Sen mânasın, anlamsın dillerde Sen hatırına Gül açar, kurak çöllerde Sen ile sevilir, kapkara taşlar Sen ile sürülür, toprağa başlar Seni bilen çeker mi hiç keder, tasa? Seni tadan hiç düşer mi yeise, yas’a? Neye yarar, Sen yoksan, eş ve arkadaş? Neye yarar, Sen yoksan, çocuk ve Gardaş? Sensiz viranedir, köşkler saraylar Sen ile döner, Güneşler, Aylar Sen ile iniler, dertli sineler Sensiz canlar, tenleri neyler? Sen ile bakan göz, hakikati görür Sensiz vicdanlar, sağır ve kördür Sen olmasaydın eğer n'olurdu halimiz? Sensiz biz, merhametsiz, zalimiz! Sen ile yükseldi, insanı beşer Sen ile hu demeyen, mutlaka şaşar Yakın ırak olur sensiz, senle beraber Sevgililer sevgilisinden, duyulmuş haber Sen ile sevmezse, yaratandan ötürü Sensiz ne bilir, Gönül, hatırı? Hiç zûl gelir mi, senin ile olmak? Senin yolunda durup, mukim kalmak Seni bulan terk eyler, Ruhi bedeni Hüdâ'nın katındadır yerin, gerisi fâni Ey Gül Kitabından