Himmet Beklerim

Kaybettim ümidimi, var mıdır gören ? Şaşırdım yolumu, var mıdır bilen ? Lâ-mekan olup da gönlüme giren Ayandır Halim sana, himmet beklerim ! Dünüm zarar, bu günüm gör ne haldedir Ayağım dikende lâkin, Aklım güldedir Hatalar, kusurlar hep, bu tendedir Secde kıldım sana, himmet beklerim ! Nedir bilmem gâyesi, nankör nefisin Yoldaşı olmuş dersin, melûn iblisin Hâl-i rûhiyetini, bir sen bilirsin Medet yâ-Hû, himmet beklerim ! Tadamıyor bir türlü, hazz-ı amelden Kurtulamıyor bir türlü, sırtındaki semerden Sen ikramı eylemezsen, ne gelir elden ? Hikmetine râm oldum, himmet beklerim ! Öyle Bir yoldayım ki sanki sırât'tir Bir yanım Cehennem, bir yanım Cennettir Lâkin, bilirim ki; hakikat tektir Merhâmet eyle ya Râbb, himmet beklerim ! Bilirim sendedir, dermanı derdimin Bilirim kimsenin değil, bütün suç kendimin Tarifi yok, ölçüsü yok, sana olan sevgimin Mâşukun olmuşum, himmet beklerim ! Yazsın artık ne olur, Gönül kalemim Vermesin gâyrı yêis, kalpte êlem'im Merhametine muhtaç, âciz kölenim Ya Râbbe’l Âlemin, himmet beklerim !