KAN DAVASI şiiri, İbrahim Akbaş şiirleri

KAN DAVASI Şiiri

Dedesinin torununun minik bebesi,
Hıyar tarlasından üç beş hıyar yemesi,
Çeşmesinden bir yudum su içmesi
Dövüş gerektirmez bitsin kan davası.

Bir bahçeden suyun yan bahçeye taşması
İki kara sevdalının bir birine kaçması,
Görenlerin bu gençlere çamur atması
Katli gerektirmez bitsin kan davası.

Oyun oynarken kavga etmişse birileri,
Tehditler savurup konuşmuşsa ileri geri,
Araya girmiş ayırabilmişse yanındakileri
Mesele bitmiştir ne gerek var kan davasına.

Bir avuç toprak için kavgaya tutuşmak,
Silahlara sarılarak karşılıklı vuruşmak,
Tehdit edip meydanlarda buluşmak
İnsanlığa yakışmaz bitsin artık kan davası.

Birçok yavrunun öldürüldü babası,
Biçare kaldı zavallı gariban anası,
Buna sebep lanet olası kan davası
Bitsin artık kan davası insan olalım.

Hiç uğruna kan döktüler asırlarca,
Kin güttüler vuruştular aptalca,
Bilmediler yaşamayı insanca
Bitsin artık kan davası insan olalım, insan, hayvan değil.

İbrahim Akbaş
31 03 2013

Yayınlanma: 20.05.2026 07:58
Düzenleme: 16.03.2018 22:44

İbrahim Akbaş Şiirleri

Şiiri Paylaşın

KAN DAVASI Şiiri