ALFABEMİN İLK HARFİ

Ekseninde ağır ağır dönüyor dünya Her şey, herkes, her his Koca bir hiçlik. Umut tükenmenin eşiğinde, Seni duyan türküler utancından kısıldı, Kırılganlığını fark eden ses. Karanlığımı yırtan ışık, Alfabemin en kutsal harfi. Dünyaya dokunduğunda, Şairler suskunluğunu unuttu, Kelimeler yerinde kıyama durdu, Kendine yakışır dile kavuştu, Sevda ilk kez. Yokluğuna her defa acemi Çocuk gibi yakalanıyorum, Bildiğim tüm yollar susuyor, Bildiğim tüm cevaplar dağılıyor. Geriye ruhumun duvarlarında yankılanan Her gün biraz daha büyüyen bir hasar. Enkaz gibi ağır bir boşluk… 12.09.2003