ALFABESİZ ÇIĞLIKLAR

Çocuk gülüşünde sığınmışız maviye, Gökyüzünün en asi, en hür parçası... Kimi çocuk doğarken giyer bu kavgayı, Kimi daha beşiğinde sürgün, Daha beşiğinde gurbet Haritasız yollar düşer payımıza. Adımız yazılmaz, Geçmez hiçbir resmî kayıtta, Sanki hiç yaşamadık, sanki hiç sevmedik ulan Hakikat dedikleri faili meçhul, Yasadışı bir türküdür burada, Söylenmesi yasak, Unutulması imkânsız, Kanlı bir yaftadır boynumuzda Suskunluğun da bir sonu var elbet. Kabuğunu kıran sabır tükenir bir gece vakti Patlar o zindan sessizliği, Taş duvarlara, demir kapılara kazınır Alfabesiz çığlıklarımız Kelepçesiz. Gittiği her kentte taze bir gurbet kanar, Hangi göğe baksa, kendi zifiri karanlığını Yıldız sanıp giyer omuzlarına... Sürgüne gönderilmiş düşlerimiz var bizim, Sınır boylarında, Tellerin dibinde kurşuna dizilen taylar Yelelerinde faili meçhul baharlar, Yelelerinde vurulmuş sevdalar taşır Yine de vazgeçme, Getir o maviyi Sürgün renklerin buluştuğu O en uzak ufuklardan sök al Kırılsın sabrın o paslı, O kalleş kilidi Yasadışı bir türkünün en yanık, En fırtınalı yerinde Pasaportsuz, Sürgünsüz Hür dönsün düşlerimiz 14.05.1997