AŞK KOKULU MEMLEKET
Kör bıçakların,
Pusuların susturamadığı
O yiğit çığlığın amansız yankısıyla
Sen şair değilsen kahin,
Biz şairsek eğer bu çakal deresinde,
Bu çöplükte...
Bak nasıl sızlıyor,
Nasıl kanıyor
Dokunduğun her imgenin,
Her sevdalının yarası
Sayfalardan fışkıran namlu soğukluğu
Üç kuruşa peşkeş çekilen
O yetim halkların,
O garip cumhuriyetin kanayan
Gelir koynundan.
Sen ki noktaları dizmişsin
Aşk kokulu vatanın bağrına,
Biz o noktaları birer sıcak kurşun gibi
Sürüyoruz şimdi namluya
Tarihin sarsılan,
Kirletilen o mukaddes hafızasına
Zemheride güneşin cehennem koynunda...
Cellatlar inse kelamın o eğilmeyen,
O bükülmeyen asi boynuna,
Sen zaten şairliğin o süslü,
O burjuva,
O sahte tahtını yıkıp
Şiirin, kavganın, direnişin tam kendisi olmuşsun.
09.09.1993