BİR İSYANDIR GÖZLERİN
Zeytin dalı barışır da baharla,
Bir kıyam,
Bir başkaldırı çakar gözlerin
Diyarbekir surları gibi çatlar da yüreğim
Orta yerinde çırpınır
O ışıldayan, o asi siyah camlar.
Keskindir, bilirim...
Bıçak sırtı bir ömürdür çektiğimiz,
Ama bir o kadar da ana kucağı,
Dicle'nin serinliği,
Cizre’nin çocuk bahçesi şefkati.
Vur,
Yak bu dilsiz dünyamı diyorum
Erit o dipsiz bebeklerinde sızan hüznü, kederi,
Bırak küllerimiz savrulsun
Mezopotamya'nın boran rüzgarlarıyla.
Bu harami çağın orta yerinde sen,
Yalnız,
Dağ gibi dimdik duran,
Kocaman,
Tertemiz bir umutsuzluk divanısın.
Ah benim yiğit yeğenim,
Gözlerindeki o kara zeytin tanesi mahzunluk,
Delip geçer bu asırlık zindan duvarlarını.
Korkma yanmaktan,
Hasretin ateşinde ısınıyor bu koca yürek,
Senin o hınzır,
O güzel bakışlarınla tutuşuyor
Sevda dağları