BİR MEMLEKET GEÇER İÇİMDEN
Adın geçince içimden,
Yalnız bir kadın geçmez.
Dağlar geçer.
Rüzgâra karşı yürüyen insanlar,
Elleri nasırlı işçiler,
Gözleri yarınlara kilitli çocuklar.
Bir memleket geçer içimden,
Yaralı ama diz çökmeyen.
Bir sevdanın ötesindesin artık.
Biraz ekmek kokusu,
Biraz meydan uğultusu,
Biraz da özgürlüğe susamış
Kalabalıkların nefesi.
Nefesimde taşıdığım memleket kokusu
Kalbimde bir kadının adı gibi,
Karanlığa karşı yakılmış son ateş
O ateşi söndürmeye kıyamam.
01.05.2004