BU KEZ GELEN BENDİM.
Bir sabah araladın perdeleri,
Sokak geceden kalma,
Üşüyen bir parantez.
Karşı kaldırımda duran o adam...
Durup baktın ya uzun uzun,
O ben değildim.
Ben senin hiç bilmediğin bir otobüs durağında
Sigaramın dumanına yazıyordum yüzünü.
Bir yağmur akşamı,
Camlarda o eski sızı.
Rüzgâr, cebinde unutulmuş bir şarkı getiriyordu odana.
Döndün arkana,
Boşluk...
Sana seslenen ben değildim elbet,
Sesim ki senin boynunun kıvrımında
Mahpustu o sıra.
Bir meydandan geçiyordun sonra,
Yüzler birbirine teğet,
Adımlar aceleci.
Bir yabancı baktı gözlerinin en tenha yerine,
İçinde sebepsiz,
Mülteci bir sızı...
Seni tanıyan o adam ben değildim.
Ben başka bir kentin haritasında
Yüzünün coğrafyasını arıyordum.
Zaman diyordun,
Akıp giden bir şey.
Sen pencereler açıyordun
Durmadan gökyüzüne
Bir ismi anmadan sevmeyi öğreniyordun.
Bunu duyan bilen ben değildim.
Mektubun yarım kalan o son cümlesinde,
Seni yıllardır bekleyen
O adam da ben değildim.
Sonra bir gün...
Ne yanlış bir gölge kaldı yeryüzünde,
Ne de yarım kalmış bir düş.
Kapın çaldı,
Dünya tam da olması gerektiği gibi.
Gözlerin geldi kondu gözlerimin buğusuna,
Usulca,
Bir elmanın yarısı gibi...
Bu kez gelen bendim.
16.05.2003