ÇOK TUHAF
Siyah pelerini kuşanan arsız geceler,
Kadehler dolusu hüzün
Ellerimde koyulaşan.
Koynumda büyüyen gölge
Uyandırıyor her sabah
Biraz daha eksilerek acı.
Tam unuttum derken
Ansızın aklımın kıvrımlarına sızıyorsun
Kendi bilincimde dağıtan sarhoşluk,
Paramparça ediyorsun içimdeki düzeni.
O kör karanlığın ortasında
Düşüyorum şiddetli bir çaresizliğe
Yeniden gebe kalıyor içim,
Gözlerinin boşluğuna.
Senden geriye kalan ne varsa
Masada unutulmuş kırıntılar…
Nefessiz kalıyor boğazım,
Öğreniyorum içimde boğulmayı
Çok tuhaf…
Sırılsıklam bir inançla
Hazırım sana inanmaya
Aynı tatlı yalana
Bir kez daha kanmaya.
27.12.2003