DİYARBEKIR
Surların akşamında
Dönüşür hafızaya taş.
Güvercin kanadında,
Çağlar
Çayın buğusunda
Kuşlar
Dicle ağır
İçinde şehrin geçer,
Dağılmaz hikâyeler.
Köprü biraz ayrılık,
Dönüş yolu her sokak.
Kara bazaltın sessizliği
Sert görünür yüzünde,
Tandır saklar sıcaklığı
Kapılar ardına kadar açık,
Misafir büyür sofrada.
Çocuksuz olmaz sokaklar,
Ayağında toz,
Cebinde yaz güneşi.
Ulu Cami’den yükselen ses
Bakır ustalarının çekicine karışır,
Kendi kalbini döver
Şehir yankılanır.
Damlarda serin rüzgâr.
Ay, surlarına yaslanır sessizce.
Diyarbakır…
Şehirden çok,
Uzun ağıttır zamana direnen
15.08.1994