DONMA NOKTASI
Gel, sığınacak limanım, aşk yanım…
Gel, sol yanım eksik, yarım kaldığım yer.
Menzilinde keskin kör bıçaklar
Doğramış kurban gibiyim
Hangi tarafa dönsem izin,
Hangi yarama dokunsam sen kanıyorsun.
Gittiğin günde kaldım
Uyku, küsmüş bir yabancı…
Yatıya kalan uykusuzlukları
Kovamıyorum içimden.
Gözlerimi kırpmadan,
Şu ruhsuz şehrin soğuk ışıkları altında
Her lambada biraz sen,
Her gölgede biraz yokluğun.
Sarıkamış’ta nöbetteyim, inanmazsın…
Üşüyen bir zamanın donma noktasında,
Rüyalarıma bile sürgün ediliyorum,
Yokluğuna kapatılıyorum.
Her defasında ben,
Her gece aynı eksikle
Yeniden başa sarıyorum seni.
13.11.2003