Dostumuz Henry

Ne mutlu olmamışız, ümmetim diye Kurulmuş düzen, din yok, bilmem ki niye İnandık mı tek hakikat, ilimdir diye Sormadan edemiyorum, bilmem ki niye Küffâr bile savaştık, Râb’leri ile diyor Birileri şanlı tarihi siliyor Tevhidi bozmadan, yenilmez, görüyor Ezanı susmadan, girilmez, biliyor Analar kınalı kuzu Kurban verirdi Ölüm bile şeb-i arus gelirdi Öyle şanlı idi ki Cihan bilirdi Öyle asil idi ki Eman verirdi Nasıl bir oyundur nasıl bir tuzak Akifler sürgün, Atıflar tutsak Kardeşlik yok, lisanlar yasak Konuşmak yasak, dinlemek yasak, okumak yasak Hani nerede çağ kapatıp, tarihler çizen Medeni olmuştu artık, cıbıldak gezen Küpün içindeki idi dışına sızan Ahir zamanda yoksa, bu muydu düzen Eğriler doğru olmuş doğrular eğri Tutmaz düzen bozulmuş, alemin nevri Lütuf bilmişiz lozan'ı sevr'i Abdullah'a hasım olduk, dostumuz Henry Yolumuz yol değil, budur hakikat İrfan mıydı yoksa biz miydik sakat Ya Râb hatamız neydi, neydi kabahat Nerede o eski Namlı, şanlı safahat Ey Gül Kitabından