FANİLİĞİNDE SAKLI TÜM İHTİŞAMI

Ömür, göz açıp kapayınca, Bir anlık ışık, ardından uzayan karanlık. Geldim demeden başlayan, Kalayım diyemeden biten yolculuk Toplu taşımaya binmek gibi, Ön kapıdan umutlarla girersin, Yüzlerde bin ayrı hikâye, Yüreklerde bin ayrı sızı. Bilinmez bir durakta, Kimseye haber vermeden, İnersin sessizce arka kapıdan Ne oturduğun koltuk seni hatırlar, Ne baktığın camda kalır izin. Başı ile sonu gibidir ömür Nisan yağmurunun İlk damlası sevinç, Son damlası vedadır. Gökyüzü ağlarken büyür insan, Yeryüzü susarken eksilir. Bazen zamansız yağan Bir doludur hayat, Ansızın iner üzerine. Kısa sürer, Yıllarca silinmez bıraktığı iz O kadar kısa, O kadar keskin, O kadar acı, Bir o kadar yakıcı. Bir avuç hatıradır geriye kalan, Bir ses, Bir bakış, Bir yarım kalmış cümle, İçimize gömdüğümüz özlemler. Gün gelir, Güneş usulca çekilir ufuktan. Rüzgâr son kez adını fısıldar. Dünya dönmeye devam eder, Ömür dediğin, Misafirlikten ibaret. Göz açıp kapatana kadar... Bir yağmur damlası kadar kısa, Bir ayrılık kadar derin, Bir insan kalbi kadar kırılgan. Faniliğinde saklı tüm ihtişamı… 02.05.2026