GÜL PEMBESİ HAYALLER

Yıldız toplamak zor gökyüzünden Vazgeçemediğim Bir kadeh şarapla sarhoş olmalı insan, Yalnızlığın en güzel yanı Biraz olsun susabilsin Ufukta ne bir ışık, Ne bir yelken, Ne de bir parça bulut. Mevsimler gri tonda Soluk ve yorgun Çoktan kül olmuş Gül pembesi hayaller Bekleme şafak vaktini, Boşuna yalvarma Yılların elinde kalan Bu derin, bu sessiz yara. Kim yapıştıracak bu parçaları, Merhem olacak yaraya. Hurda bir teknen Kıyılarda aynı kürek Deniz bizi yutmadan Sadece susuyoruz… Susuyoruz… Susuyoruz… Dağılan ayna misali Keskin kenarlı aşkımız. Paramparça Her parçası ayrı bir yalan, Yansıması hançer. Kırıklarında arıyoruz Eksik yüzler Derin suskunluk. Yankılanan kalan Bitmeyen türkü… Dün vardık… Bugün yok olduk… 15.08.1998