GÜNAHLARINLA SEV BENİ

Günahlarınla çağır, Adımı gecenin en kuytu yerine sakla. Alnına düşen o son öpücüğüm, Yarım kalmış umutların arasında unutulan bir âmin. Beni yargıladıkça İçimde şehirler yanıyor. Üşüyen çocukluğum Cebimde taşıdığım kırık yıldızlar Sana her dönüşümde Biraz daha eksiliyorum kendimden. İstersen çek vur beni, İstersen gözlerinle öldür. Kurşun yarası geçer, İnsanın içine işleyen bakış geçmez. Yağlı urganlar bile Senin kal deyişin kadar acıtamaz boynumu. İlk sevmelerim çok narin, Dokunsan dağılacağım. Bir yaz akşamı gibi Çocuğun ağlayışına karışan Tatlı kalmaya çalışan Masumiyet. Günahlarınla sev beni. Öyle herkes gibi değil, Dünya birazdan bitecekmiş Son kez sarılıyormuşuz gibi. Saçlarıma karışsın gecenin isi, Tenimde kalsın sigara ve yağmur kokun. Uzakta, çok uzakta Civan Haco’nun kırık bir melodi gibi yükselen sesi Aramızdaki uçurumu doldursun. Mum alevinde çoğalt beni, Eriyen balmumu gibi aksın zaman. Gölgelerimiz duvardayken Başka bir hayatın yasını tutalım. Ağlat beni biraz. Sakın gülünç bırakma sevgiyi. Kalbime dokunurken İnce davran, Orada hâlâ çocuk kalmış yerlerim Bir yanlış sözünle devrilecek Sessiz imparatorluklar saklı Beni tamamen kaybedersen, Ardında kalan şey Yarım bırakılmış bir şarkı, Geceye sürülmüş bir ah, Senden başka kimsenin anlayamayacağı Karanlık bir şiir olacak. 11.05.2026