İKİLEMEDEN

O ilk temasın büyülü kokusu İlki en derin iz bırakan, Sonrası sadece yankı, Bir anı taşır hafifçe, İkilemeyen Parfüm olmaya hazır bir buket çiçek. Farklıyız be gülüm, Keskin ve kararlı. Dosdoğru, düpedüz bir çizgide, Çatallanmaz içimiz. Deneyimsiz geldik bu dünyaya, Öylece çekip gideceğiz, İkilemeden Tam alışmışken ağırlığına dünyanın, Öğrenmişken yaşamın ince oyunlarını, Ani olacak son nefesimiz. Ne kışın ayazı, Ne yazın kavurucu sıcağı, Ne de baharın en aldatıcı gününde İkilemeyecek tek bir an. Ne aynı olan iki öpücük var, Ne de ilk bakışın tekrarı. İlk sen deyişim Dilimin ucunda bir daha Aynı titremeyi bulamayacak. Her kelime bir kere yanar içerde, Sonra küle döner, Külden doğan yeni kelimeler Başka bir ateşte yanacak. Seninle geçen her dakika Bir kereye mahsus mucize. Sanki yarın yokmuş gibi, Sanki dün hiç olmamış gibi. İlk ve son defa kokluyormuşum gibi. Öyle zaten. Bir gül daha düşsün kalbime Fark etmez hangi mevsimde. Düşsün yeter ki, Ben o düşüşü Bir daha asla yaşayamayacağımı bilerek Tüm varlığımla karşılayayım. Öldüğüm gün, eğer sorarlarsa... En çok neyi özledin? İlkleri… Diyeceğim. Hiçbirinin ikilemediğini bile bile Yine de bütün kalbimle yaşadığımı. 24.06.2011