ISLAK BİR GECEYDİ

Islak bir geceydi, Ayın unuttuğu sokaklardan geçiyordu yüreğim. Kırılmış saatlerin zehirli akrepleri Sessizliği gösteriyordu içimde çoğalan Her ayrılık kuşun göğsünde sakladığı Son göç haritası. En iyi yaralar bilir Kanatlarını rüzgâra emanet eden Eğer bir gün adımı Söküp alırlarsa dudaklarından, Uzak, tanıksız iklimlere heba Alnımdan havalanan o yalnız serçe, Yarım kalmış düşlerime varacak önce. Gecenin omzunda uyuyan Bir türkünün kırık hecesiyim şimdi. Dokunsan dağılırım belki, Her parçama sinmiş bir bahar kalır. Bir çocuğun terk edilmiş salıncağında Eski bir mektubun sararmış kenarı Kırılgan bir gökyüzü. Payına düşen bütün yangınlar Yağmur olmak istemişti umutlar. Yeryüzüne küsen bulutlar Nehirler de kendi seslerine. Gıcırdayan hatıralar gibi sallanıyor ömrüm. 14.04.1994