İstanbul 1

İSTANBUL 1 Tarihin derinliklerinden Alıp getirilmiş Odlar içinde gülümseyen Bir acayip selamdır bu Ulubatlı heybetiyle Kendini aramayanlara Bir çift kelamdır bu Fatih Sultan Mehemmed Han Ve yürüyen zaman Akşemsettinle mücessem Fetih ruhundan Yükselip göklere Bakıp sisler arasından Seyretseler İstanbulu Şurası urumeli burası Anadolu Yine mavi, boğazda sular Yeşillikler içinde gülümser Leylaklar, erguvanlar Lakin bir tuhaflık var Mahzundur çepeçevre surlar Ayasofyanın bakışı pek manidar Ağlıyor sanki Topkapı sarayı Gözü yaşlı Üsküdar Üstadım pirim şeyhim Biraz yere inelim İman aklıyla an be an Nicedir evlad-ı fatihan Yakin görelim Alınmış adı adımdan Yürüyelim bu cami avlusundan Bizi bekler Eyüp Sultan Serpiştirilmiş her yere Binlerle minare Yer gök cami İçi boş dışı dolu Bu şehir kimin istanbulu Kırklara karıştı merhamet taşı Kutsal tapınak Kapalıçarşı Neler değişti neler Kudretine yetişemeyen hayaller Sözü yalanlı malı haramlı Beşer yağdırdı beşer Lat, menat uzza gıpta eder Yeni putlar yeni torbalar Gezinmekte içi boş urbalar Fatih Sultan Mehemmed Hanım Çağlara sığmayan sultanım Sizi alıp usuldan Yirmidokuz mayıs demeden takvim Bin dörtyüz elli üçe bırakalım Bilmem kaçıncı sene-i devriyedir Fetih kutlu kutulu Nutuklara sermayedir Atalarımız, şanlı ecdadımız Biz o ecdadın ahfadıyız Son cümle bu son cümle Kocaman bir yalandır bu Yeni bir fetih bekler Fatihin istanbulu İbrahim Durmaz