Sokaklar

SOKAKLAR Geceler boyu yürüdüm sokaklar hep ıssız Gökyüzü öfkeli yanıp sönen üç beş yıldız İfrit karanlık içinde kendimde kayboldum Terkedilmiş bir şehir gibiyim yapayalnız Akil divanesi bir aşkla düştüm yollara Bilirim kimseler gelmeyecek ardım sıra Korkutmaz karanlıklar yalnızlığım ıs olur Bazen bana bazen yolum kesen duvarlara Beynim çatlamakda ad bulamadım bu sırra Bir mum kadar sözümüz geçmez karanlıklara Gün gelecek elbet iki çift sözüm olacak Hayallerimi örten bu kirli yorganlara Sokaklarda uzanan göklerin kalemleri Her gece beni yazdılar bir mecnun bir deli Aydınlık korkağı karanlık gidecek yarın Bugün dünün ahiridir yarının evveli Ey sokakları bir nefeste yutan karanlık Sokakları incitme onlar bende son varlık Yalnız yürünecek aşkın bitmez yollarında Al gölgem sende kalsın ben gidiyorum artık 03.05.2021 İbrahim Durmaz