İbrahim Durmaz
Şiirleri (12)
Ulu Çınar
ULU ÇINAR
Ey ulu çınar
Ey usluluk hapsinde rüzgar
Ey kavmim
Sokaklar
SOKAKLAR
Geceler boyu yürüdüm sokaklar hep ıssız
Gökyüzü öfkeli yanıp sönen üç beş yıldız
İfrit karanlık içinde kendimde kayboldum
Sır
SIR
Size bir sır vereyim
Bülbül neden figan eder
İstemezseniz söylemem
Ölüm
ölüm
Sönermiş bütün yürek yangınları
Ve gönülleri kavuran ateş
İçimi aydınlatan kar taneleri
İstanbul 1
İSTANBUL 1
Tarihin derinliklerinden
Alıp getirilmiş
Odlar içinde gülümseyen
İnsan
İnsan
Hiç düşündün mü
Gördüğün renkler dışında
Düşünde hayalinde
Işıksız Pencereler
Işıksız Pencereler
Horozlar ötüşür sabahın seherinde
Bir medeniyetin yokluk fermanı
Şehrin ışıksız pencerelerinde
Gözlerin
GÖZLERİN
Savaş naraları duyulur
Bana baktıkça dağları delen
Oklar atılır kirpiklerinden
Endülüs
ENDÜLÜS
Gökyüzüne yeşil çarşaflar gerelim
Gönlüm yıkılmış zamanlara düşmüştür
Acır hala ellerim
Dua
DUA
İki yüzümde kara
Dört bir yanımdan yürüyüp gelmiş
Bunca günahlarla
Çocuğum
ÇOCUĞUM
Kamyonların şirket değiştirdiği
Bir dünyada yaşamak
Hayaller üstüne hayal kurabilmek savaşıdır
Aşk
AŞK
Sahi aşk nedir dostlar
Dünyevisi var ilahisi var
Girdiği gönülde ne yapar
Hakkında
İbrahim Durmaz ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.